Aspasia’nın Mantosu

Bize savaşların kazananlarından çok, geride bıraktığı insanları düşündürüyor.
Bir annenin çocuklarına duyduğu özlemi, bir insanın geçmişinden kopamamasını, iki farklı dünyanın insanlarının birbirinde bulduğu sevgiyi ve bütün acılara rağmen yeniden başlayabilmenin mümkün olduğunu anlatıyor.Çünkü bazen bir ev, bir mektup, bir zeytin ağacı ya da yıllardır duvarda asılı duran eski bir manto, insanın bütün geçmişini yeniden karşısına çıkarabilir.
Bazı ayrılıklar yalnızca insanları değil, bir ömrün bütün hatıralarını birbirinden koparır.Aspasia’nın Mantosu, savaşların, işgallerin ve zorunlu göçlerin gölgesinde parçalanan hayatların; buna rağmen insanın içinde yaşamaya devam eden sevginin, umudun ve geçmişe duyulan özlemin hikâyesini anlatıyor.
Aspasia’nın Mantosu; savaşın ayırdığı insanların, sevginin yeniden bir araya getirdiği hayatların ve Anadolu’nun kadim hafızasının romanıdır.
Bir manto asılı kalır duvarda…
Bir hayat susar.
Bir geçmiş bekler.
Ve yıllar sonra insan, kendisini yeniden bulmak için o kapıdan içeri girer.