Yaban

(1) Yüreğe dokunan ezgilerle başlayan bir yolculuk: Rakı masasında bağlama ve kavalın hüznü, düşlere açılan bir kapı olur.
(2) Yaban’ın bilinç akışı başlar: düş içinde düş, gökyüzü yolculuğu, Laika’nın sesi, Simurg’un külleri.
(3) Aynada kimliğini arar, “Yaban” adını alır. Satranççı Urefa’dan kendini tanımanın yollarını dinler.
(4) Kadın figürüyle özgürlük ve kurtuluş temaları işlenir. Cehennem gibi bir toplumdan kaçar, yeni insanlarla karşılaşır.
(5) Ahlaki sorgulamalar, toplumsal yozlaşmalar, ensest ve vicdan çatışmaları işlenir. Yaban bir fıçıya kapatılır.
(6) Gemi metaforu ile din, otorite ve inançlar sorgulanır. Ham karakteri ile başkaldırının simgesi doğar.
(7) Kasırgaya ve sonsuz suya sürüklenen Yaban, bir kuyunun dibinde yeniden var oluş mücadelesi verir.
(8) Fare ve ceviz sahnesiyle yaşam, vicdan ve insanlık temaları derinleştirilir.
(9) Yaban’ın yolculuğu; hayatta kalmak, insan kalmak ve kendini bulmak üzerine evrensel bir anlatıya dönüşür.